Maskerade is een kunstwerk dat menselijke emoties verkent door middel van 23 keramische maskers. Met experimenten in vorm, kleur en materiaal, vertegenwoordigen de maskers een scala aan emoties, van vreugde tot verdriet, angst tot woede.
Het kunstwerk presenteert de maskers in een cirkelvormige opstelling, waarbij een wit masker in het midden op de grond ligt, fungerend als het “oog van de storm”. De symboliek achter deze opstelling is geïnspireerd door het concept van een tornado, waarbij de omringende chaos wordt vertegenwoordigd door de overige maskers. Het stille witte masker fungeert als een visueel en symbolisch centraal punt, dat de rust en kalmte weergeeft te midden van de onvoorspelbare en chaotische aard van emoties. Deze opstelling benadrukt de dynamiek en veelzijdigheid van menselijke emoties, die vaak onvoorspelbaar kunnen zijn.
Ik heb de laatste vrijdag voor de tentamenweek in de studio foto’s kunnen maken van de maskers en alvast kunnen uitproberen voor de beeldende beoordeling. Ik heb eerst van elk masker een foto gemaakt en daarna ben ik gaan kijken naar verschillende mogelijkheden.
Ik heb aan mijn stageleerlingen uit de 5e klas een opdracht gegeven waarin ze moesten nadenken over presentatiemogelijkheden. Zij zijn zelf nu bezig met een opdracht waar presentatie belangrijk is. ze kunnen echter in alle mogelijkheden denken omdat het bij hen ook een concept mag zijn en niet daadwerkelijk uitgevoerd hoeft te worden. ze kwamen met hele leuke ideeën waar een hele grote ruimte voor nodig was. bijvoorbeeld een soort doolhof met muren en op elke muur een masker.
Of alle maskers aan visdraad hangen en op die manier een soort doolhof creëren.
een andere leerling kwam met het idee om de maskers op verschillende hoogtes te hangen, omdat sommige emoties in de maskers “lichter” of “zwaarder” zijn. Dat idee heb ik meegenomen.
Ik wist zelf echter dat ik ze niet wilde ophangen. Ik dacht toen ik begon met de maskers, dat ik dat wel zou doen, maar hoe langer dat idee in mijn hoofd zat, hoe meer ik juist iets anders wilde doen. Volgens mij wordt er heel vaak verwacht dat de maskers horen te hangen, ik wilde het juist anders proberen.
Ik wil de maskers ergens op neerleggen. het liefst in een soort vitrine kast. De glazen wanden zouden dan een soort bescherming van emoties moeten representeren. een masker doe je op om dat wat er echter zit te verbergen. Door dat masker nog eens te beschermen met een vitrine kast, bescherm je als het ware de façade die je voorhoud.
helaas, heb ik niet genoeg onderzoek gedaan naar de mogelijkheden om een vitrinekast te maken die groot genoeg is voor de maskers.
Ik heb op die vrijdag een aantal groepen geprobeerd. Een met het witte masker in het midden en de rest er om heen, maar dan zouden ze allemaal op de grond liggen. Dat wil ik niet. Te gelijkertijd, als ik alles om een hoog blok neer zou leggen, heb ik veel blokker nodig en dat zie je de maskers eerder van de zijkant in plaats van de voorkant.
Ik heb een aantal blokken geprobeerd neer te leggen op de zijkanten en daar een aantal maskers op gelegd. Dat werkte wel, alleen de groepen klopte voor mijn gevoel niet. het was niet duidelijk waarom sommige maskers bij elkaar lagen.
Daarom heb ik gekeken naar wat er fysiek lijkt op elkaar. en daarbij ben ik begonnen met kleur, omdat dat ook een uitgangspunt was dit semester. Ik heb geprobeerd de masker op kleur te groeperen. Ik had doeken en sjaals mee om te kijken of ik daar wat mee kon doen en dat kon nu dus.
Op 3 verschillende blokken heb ik “witte”, “fel gekleurde” en “donkere” groepen gemaakt. De gekleurde en donkere groep waren ongeveer dezelfde grootte, maar de witte groep was te groot voor mijn gevoel. daarom besloot ik na een beetje schuiven een extra groep te maken. Nu heb ik er dus vier: een lichte, donkere, fel gekleurde en blauwe groep. Hoewel ik op kleur heb gegroepeerd, passend de meeste masker ook bij elkaar op emotie. niet allemaal en dat is ook niet de bedoeling geweest, maar het viel mij wel op. de blauwe maskers zijn bijna allemaal “verdrietig”. de donkere maskers hebben veel te maken met boosheid. de witte maskers hebben te maken met een soort soberheid en stilte en de felgekleurde maskers hebben bijna allemaal wel iets vrolijks. In mijn hoofd kloppen de groepen nu. Nu moest ik alleen de ruimte zelf nog inrichten. Ik heb de blokken met maskers allemaal een paar keer heen en weer geschoven en meerde dingen geprobeerd.
Ik heb geprobeerd alle blokken naast elkaar te zetten, en het enige witte masker in het midden te leggen op een zuil. Dan liep ik alleen weer tegen het probleem aan dat de zuil eigenlijk te hoog is. Daarnaast voelde het niet logisch om een soort voor en achter kant te hebben. Er moest niet perse een begin of eind zijn. Er zit geen volgorde in de maskers.
Ik heb besloten om de maskers in een soort cirkel te leggen. In de groepen die ik had bedacht, met een wit masker in het midden op de grond. Een soort “eye of the storm”. In het oog van de tornado is het stil, terwijl er alleen maar chaos omheen draait. dat stille masker is dat oog. Alle andere maskers is de storm die er om heen draait. Emoties zijn namelijk niet stil, maar chaotisch en soms onvoorspelbaar.
Mirjam Oosterbaan. Zij is een kunstenares die veel met klei heeft gewerkt en humor in haar werk doet. mijn stagebegeleider van dit jaar kent haar persoonlijk en vertelde dat zij zelf een hele stille vrouw is. de werken die zij maakt zou je niet bij haar verwachten. Daar was ik van onder de indruk toen ik dat hoorde.
Guido Geelen. Dit is een kunstenaar die onder andere met transfers werkt. Lot liet deze kunstenaar aan Hanna en mij zien toen we begonnen met de transfers.
Dit werk is van Pamela Olson. De kunstenares ken ik verder niet, maar ik kwam dit werk tegen. Wat mij interesseerde is het werk is de vorm. De manier waarom het lijkt als het een “natte doek” is die gewoon is opgedroogd. Ik heb dit bij twee maskers ook geprobeerd.
Johnson Tsang. Ik ben eigenlijk een beetje te laat achter deze kunstenaar gekomen. deze kunstenaar werkt ook met gezicht en de vorm daarin. Zijn serie Open mind, maakt letterlijk openingen in de hoofden. Ik vind het heel fascinerend hoe het lukt om het gezicht zo echt te laten lijken en dat hij er toch iets interessants mee weet te doen.
Naast dat ik dit semester veel bezig geweest ben met glazuur, heb ik ook andere manieren geprobeerd om klei een kleur te geven. Bij enkele maskers heb ik al kleurpigment aan de klei zelf toegevoegd. Ik heb ook bij een aantal maskers pigmenten in gepoetst. ik heb ook bij een masker een transfer geprobeerd. Ik heb bij een paar maskers gebruik gemaakt van engobe en daarna gegraveerd in de maskers. Dit zijn allemaal dingen die ik te horen heb gekregen van Lot.
Wat ik zelf heb uitgezocht is de manier waarop ik met glazuur om ben gegaan. Voorheen heb ik voornamelijk glazuur toegebracht op maar 1 manier, namelijk met een kwast of penseel. Dit semester heb ik ook andere manier geprobeerd om met glazuur een kleur te geven aan de maskers.
Zo heb eindelijk met zeep en een rietje bubbels gemaakt voor op een masker. Ik heb voor het eerst de gebruik gemaakt van de “spuit machine” (heet die zo?).
Een eigen experiment wat Lot ook nog nooit had geprobeerd ontstond in mijn hoofd nadat ik bij het maken van maskers ook andere materialen heb gebruikt. Bij een paar maskers heb ik namelijk stukjes touw in gietklei gedoopt om over een masker te draperen. In de oven blijft de klei dan op dezelfde plek. Ik was benieuwd wat er zou gebeuren als je stukjes touw in glazuur zou dopen en die over een masker zou leggen. Ik besloot geen verwachtingen te hebben en af te wachten wat er zou gebeuren. Met het resultaat ben ik erg tevreden. Het zet mij aan het denken welke andere materialen ik in glazuur zou kunnen dopen om andere effecten te creëren.
De eerste serie gezichten die ik heb gemaakt in de mal, zijn met fijne chamotte en heb ik gedrukt in de mal. Er is een masker dat de basis vorm heeft, maar bij de andere maskers heb ik vooral geëxperimenteerd met de manieren van het indrukken van de klei en het vervormen van het masker. ik begon een beetje “braaf”, maar hoe meer ik aangereikt kreeg van Lot en medestudenten, hoe meer ik ook probeerde buiten mn comfortzone. (en ook buiten de mal).
Gietklei
Ik heb ook heel veel met gietklei geëxperimenteerd. Wederom heb ik ook een masker gemaakt zonder er verder iets aan te hebben aangepast. Ook met gietklei heb ik verder dingen uitgeprobeerd. Ik heb verschillende stukjes stof in gietklei gedoopt en in de mal gelegd. daardoor zijn sommige maskers wel heel fragiel, maar ze zien er ook heel interessant uit. Ook heb ik een kleurpigment gemengd in de klei en daarmee gegoten.
Ook ben ik gaan gieten buiten de mal, dus na het maken van een masker heb ik buiten de mal ook dingen toegevoegd aan het masker.
Zoals in het vorige bericht al is genoemd, wil ik na het doen van een kleuronderzoek met glazuur emoties uitdrukken. Vorig jaar deed ik dat op kopjes van keramiek. Dit semester wil ik dat doen op maskers. Gezichten weergeven daadwerkelijk emoties. Ik focus niet op de vorm van de maskers. de maskers zullen van elkaar verschillen, maar ik ga mij niet focussen op de gezichtsuitdrukking.
Om makkelijker de vorm van een gezicht te krijgen heb ik een mal gemaakt van een simpel gezicht. Door middel van de mal zou het iets makkelijker moeten worden om meerdere gezichten maken met ongeveer dezelfde grootte.
Dit semester wil ik tijdens atelier met keramiek maskers maken. Het idee is dat ik voort bouw op atelier in het eerste semester van het tweede jaar. toen heb ik door middel van bekers en kopjes emoties een vorm en kleur gegeven. Ik heb toen vooral gefocust op de vorm van het kopje en de kleur die ik daar bij vond passen. Omdat ik daar maar 4 weken voor had heb ik vrij snel kleuren gekozen en gebruikt bij het glazuren.
Dit semester wil ik een uitgebreider kleurenonderzoek doen. Glazuur is een materiaal waar ik nog niet veel mee heb geexperimenteerd. In het eerste en tweede jaar heb ik er wel het een en ander mee geprobeerd, maar ik heb nog nooit met de kleuren gespeeld.
Dit semester ben ik bezig met het mengen van verschillende glazuren. Ik ga dus eerst kijken wat er gebeurd bij het mengen en bakken voordat ik kies welke kleuren(combinaties) ik daadwerkelijk gebruik.
De kleuren die ik uiteindelijk gebruik, kies ik op basis van emoties en associaties die ik heb. ik ben bezig geweest met informatie zoeken over emotiewielen. In verschillende theorieën worden kleuren gebruikt om emoties aan te duiden. Als ik vind dat de kleuren die ik zie, passen bij de emoties die ik wil vertonen, gebruik ik die kleur. Door het glazuur onderzoek hoop ik makkelijker de kleuren te kunnen maken die ik wil gebruiken.
