Maartje Lansen

Tijdens het voorbereiden van de presentatie realiseerde ik mij iets. Ik heb weinig inspiratie opgedaan door andere kunstenaars. Hoe heb ik dan inspiratie opgedaan?

Gesprekken.

Heel veel denken.

Mijn gevoel

Het werk van medestudenten.

Nog meer gesprekken.

Ik ben veel meer bezig geweest met het gevoel dat ik heb gehad en wilde laten zien. Ik ben veel meer bezig geweest met gesprekken voeren, zowel de gesprekken met Karen en Oskar bedoel ik, maar ook gesprekken thuis met mijn ouders, broer en vrienden. Ik heb zelfs nog gepraat met docenten op mijn stageschool, zij waren namelijk wel benieuwd wat ik deed. Hun input was ook waardevol.

Ik heb wel gezocht naar bronnen op de momenten dat ik vast liep, maar uiteindelijk heb meer gehaald uit de gesprekken met anderen en de gesprekken die ik in mijn hoofd heb gevoerd.

na het scrollen op deze pagina, de inspiraties die ik afgelopen jaar heb gedocumenteerd, realiseerde ik mij dat ze allemaal iets gemeen hebben. Er zitten grote verschillen in de werken die ik in 2023 heb gepost, namelijk dat deze werken voornamelijk met spiegels gemaakt zijn. In 2024 bestaan de werken voornamelijk uit klei.

Wat er voorzorg dat ze in mijn beleving overeenkomen, is de beleving en emoties die ik krijg bij de kunstwerken. Misschien niet de emotie specifiek, maar wel het feit dat ik ze heb gekozen OMDAT ik iets voelde.
De spiegels lijken misschien koud en stug. De klei lijkt waarschijnlijk hard en onbeweegbaar. Maar de werken heb ik (bijna) allemaal uitgekozen omdat ik er iets voor voel. De emoties die ik krijg bij deze kunstwerken, zorgen over voor dat ik ze wil bewaren.
De ene keer komt het door de bedoeling van de kunstenaar, zoals Kusama, waar het draait omdat dat wat je voelt in een infinity room. Bij andere werken, gaat het meer om iets fysiek wat mij iets laat voelen, zoals de kleuren van het werk van Alice Héron.
Het gaat om het stukje voelen en emoties. In mijn geval het stukje troost en comfort wat ik ervaren. Die omhelzingen zijn misschien heel letterlijk, maar uiteindelijk is dat maar een deel van het werk. De troost en het gevoel dat daar bij hoort is het belangrijkst voor mij.

De volgende kunstenaars heb ik op de website van EKWC gevonden. De meeste afbeeldingen hebben niet direct te maken met wat ik wil maar spraken mij aan door een kleur ,vorm , gevoel of woord.

ALICE HÉRON

Gut feeling

ANNEMARIE NIBBERING

Groot

ANTYE GUENTHER

Massief

ASHLEY LYON

letterlijk comfort

MAARTJE KORSTANJE

Naamgenoot

Met de hand

London, 1965

Dit werk hoort bij het minimalisme. Wat ik in eerste instantie heel interessant vond, is het idee dat je altijd deel bent van het kunstwerk omdat je er om heen loopt en jezelf in de spiegels kan zien. Ik heb het werk nog nooit in het echt gezien, dus ik weet niet precies wat voor indruk ze maken wanneer je er naast staat.

Als ik er nu met andere ogen naar kijk, ben ik vooral benieuwd wat voor indruk ze zouden maken als deze blokken in het klein worden na gemaakt. Dezelfde vorm, maar dan zo groot dat je ze kan oppakken met 1 hand.

Berlijn, 2009

Dit werk uit 2009 bestaat uit meerder spiegels. Op specifieke posities worden spiegels in de juiste hoek neergezet. Wanneer je dan op de “begin positie” staat, en richting de eerste spiegel kijkt, wordt je door een tunnel van spiegels geleid tot het eind punt.

Wat ik interessant vind aan dit werk is dat de spiegels een duidelijke vaste plek hebben. Je kan niet 1 spiegel verplaatsten, want dan valt de hele tunnel uit elkaar. Je moet dus alles precies stil laten staan, of alles bewegen.

Kunstenaars, kunstwerken, ideeën en testjes worden sneller op Padlet geplaatst.