London, 1965

Dit werk hoort bij het minimalisme. Wat ik in eerste instantie heel interessant vond, is het idee dat je altijd deel bent van het kunstwerk omdat je er om heen loopt en jezelf in de spiegels kan zien. Ik heb het werk nog nooit in het echt gezien, dus ik weet niet precies wat voor indruk ze maken wanneer je er naast staat.

Als ik er nu met andere ogen naar kijk, ben ik vooral benieuwd wat voor indruk ze zouden maken als deze blokken in het klein worden na gemaakt. Dezelfde vorm, maar dan zo groot dat je ze kan oppakken met 1 hand.