De volgende kunstenaars heb ik op de website van EKWC gevonden. De meeste afbeeldingen hebben niet direct te maken met wat ik wil maar spraken mij aan door een kleur ,vorm , gevoel of woord.
ALICE HÉRON
Gut feeling
ANNEMARIE NIBBERING
Groot
ANTYE GUENTHER
Massief
ASHLEY LYON
letterlijk comfort
MAARTJE KORSTANJE
Naamgenoot
Met de hand
Ik had de laatste week voor de meivakantie door dat ik weer een neerwaartse spiraal aan het werken was. Mijn werk voelde niet meer als iets waar ik mezelf ik kon storten maar meer als een soort fabriekswerkje wat ik af moest maken. Ik denk dat het komt door de hoeveelheid die ik maak. Er komt niks nieuws omdat ik in volle vaart door ga. ik wil misschien eerst een keer iets af maken en dan weer eens verder kijken hoe ik wat nieuws kan maken met de informatie die ik heb.
Vlak voor de vakanatie heb ik nog een gesprek met zowel Karen als Oskar gevoerd. Waar ik van oksar de troost krijg die ik zoek in mijn werk, kriijg ik van Karen de constructieve en concrete feedback die ik kan verwerken. zo hebben we simpelweg naar afbeeldingen in boeken gekeken om misschien iets los te krijgen. De volgende afbeelding komt uit een boek over het werk van Maria Teresa Kuczynska. wat mij aansprak van de foto is de manier waarop het materiaal iets zachts heeft door de kleur en plooien. Het lijkt net een doek, die gevouwen is, terwijl het toch echt een harder materiaal is. Die tegenstelling spreekt mij aan. Iets wat hard is, maar er zacht uitziet. Ik wil zoiets proberen en hopelijk lukt het mij dan om iets te maken wat hard aanvoelt, maar toch zacht is vanwege de kleur en vorm.
Ik ben verder gegaan met het maken van timelapse filmpjes tijdens het werk, een screenshot maken en daar een tekening van maken. Het geeft een soort ritme om elke dag op de academie aan te komen, m’n spullen te pakken, een timelapse te starten en na af loop die timelapse te bekijken. Door zo’n dag af te sluiten met een tekening rond ik de dag als het ware af. Ik heb door dat deze handelingen op zich ook een soort van troostend zijn.
Toen er een dag tussen zat waarop al mijn timelapse videos niet hadden op genomen/opgelsagen,was ik helemaal uit mijn ritme. Ik had het gevoel dat ik niks had gedaan, terwijl ik toch echt had gewerkt, het was gewoon niet opgenomen.
Toch heb ik in een maand tijd heel veel tekeningen gemaakt. wat ik daar mee ga doen is mij nog niet duidelijk. Misschien niks, maar ik blijf ze maken tot ik het niet meer leuk vind.
De filmpjes, vanaf 2 april tot 25 april:
