Tijdens het maken, heb ik zoals eerdergenoemd elke keer een timelapse gemaakt. Ergens in de timelapse heb ik een screenshot gemaakt en daarvan heb ik een tekening gemaakt.

Ik ben begonnen met deze tekeningen omdat ik het leuk vond. Ik had er in principe geen plan voor. Langzamerhand werd het een vast deel in mijn proces. Het keramieklokaal binnenstappen, mijn ipad neerzetten en een timelapse starten. Werken met klei aan een sculptuur. Na afloop de timelapse doorspitten of een screenshot die mij fascineert. Deze screenshot natekenen. Het maken van die tekeningen hoort nu bij het proces en het hoort bij het werk.

Betekenis

Ik ben steeds meer bezig geweest met de betekenis van alles wat ik heb gemaakt. Ik heb sculpturen en ik heb tekeningen.

Naast dat de sculpturen echt gaan over omhelzingen, gaan de tekeningen over een stukje comfort en plezier. Het zijn allemaal dingen in het proces die mij troost bieden. En zo kwam ik bij de titel die ik eigenlijk begin maart al heb geschreven, maar toen nog niet als titel had bedacht: Troost Comfort Omhelzing.

Dat stuk tekst met dezelfde titel, is heel lang sprekend geweest voor de dingen waar ik mee bezig was. Het is iets waar ik elk keer weer op wilde terugvallen. Maar waar die tekst alleen over omhelzingen en troost van anderen en troost van mezelf ging, gaat het hele werk ook over de troost die het proces mij heeft geboden.

Het totale plaatje is het werk geworden. De plek waar ik heb gewerkt, in het keramiek lokaal. Het neerzetten van mijn ipad waar ik een timelapse mee heb gemaakt. De screenshot die ik maakte om daarna na te tekenen. Het sculptuur wat ik maakte tijdens die timelapse. Het werk is het hele plaatje van het maken. Het hele plaatje is troostend voor mij.

Side note: Dit hele proces is nu bezig met het afronden. Ik heb bijna elke keer mijn koptelefoon opgehad. Een manier om mezelf af te sluiten van mijn omgeving. Deels helpt het met focussen, maar er is ook een stukje vermijden wat mensen daarin aflezen. Steeds verder in dit proces, ben ik mijn koptelefoon af gaan doen. Ik werk nog steeds lekker met muziek op. Ook dat is troostend. Toch is het af en toe ook goed om zonder koptelefoon te werken en met mensen te communiceren. Want ook dat zorgt ervoor dat ik me goed voel. Het viel mij de laatste paar weken op, dat ik steeds vaker mijn koptelefoon om mijn nek heb hangen in plaats van op mijn oren heb staan. Ik ben veel meer bezig met de communicatie met anderen. Ik stel mij meer open voor anderen.