Ik zit in het lokaal Berlijn. Een mooie ruimte met veel licht, een podium bij het raam en verder een lege kamer. En ik mag die zelf helemaal inrichten.  Ik heb sculpturen en tekeningen. Daarnaast ben ik er door gesprekken met zowel docenten als studenten achter gekomen dat ik mijn ruimte wil inrichten zoals het werk mij heeft laten voelen. Troostend. Welke ruimte is voor mij troostend? Het keramieklokaal. Maar ik kan niet het lokaal transformeren naar keramieklokaal.

“Waarom niet?”

Hmmm, ja waarom niet eigenlijk

Oké wat heb ik nodig als ik het lokaal wil transformeren in een soort atelier/werkruimte? Een tafel waar ik aan kan werken en een stoel om op te zitten. Oké even aan Marco vragen of dat kan. Marco zegt dat het kan, dan moet ik gewoon zelf even goed onthouden dat de tafel op tijd het keramieklokaal uitgaat.

Tafel en stoel: check.

Wat wil ik nog meer? De tekeningen wil ik aan de muur hebben. Dat is niet zo lastig, dat kan ik met plakband doen. Het papier moet dun zijn, zodat het voelt als schetspapier. Het proces is immers nooit echt klaar. Daarnaast zijn de tekeningen begonnen als iets voor mezelf. Als ik ze zelf zou printen, zou dat waarschijnlijk ook op een normale kantoorprinter zijn. Aan de hand van een gesprek met Oskar ga ik wel nog even experimenteren met de manier van ophangen. Wil ik de tekeningen plat op de muur? Of moeten ze er van loskomen? Wat vind ik er beter uitzien? Dat weet ik denk ik pas als ik het zie, dus dat moet gaan afhangen van de opbouw week.

Tekeningen: check.

De sculpturen. Waar wil ik die hebben? Ik wil een soort werkatelier, maar waar horen dan de sculpturen? Ik heb het er met een paar medestudenten over gehad en die gaven mij het idee om een stellingkast te gebruiken. Het klonk eerst als een grapje, maar hoe meer ik erover nadacht, hoe meer het idee paste bij wat ik voor me zag. Ik heb afgelopen semester de hele tijd mijn werk in de stellingkasten bewaard, het plaatje klopt er wel bij als ik ze in een stellingkast presenteer.  Dus wederom richting Marco; kan ik überhaupt een stellingkast naar boven krijgen? Met meetlint gekeken of het in de lift past. Dat lukt. Toevallig gaan er sowieso twee kasten uit het design lokaal. Dat betekent dat ik die mooi kan gebruiken! Marco, je bent geweldig!

Sculpturen in stellingkast: check.

Het idee is dat ik de ruimte inricht alsof het een werkruimte is waar ik zo verder in zou kunnen werken. Dus ik leg ook klei neer, klaar om te gebruiken. Ik zet een mal van gips neer, zo een waar ik ook mee heb gewerkt. Ik leg mijn gereedschap neer dat ik van mijn vader voor sinterklaas heb gekregen. Om het plaatje af te maken, leg ik een oude koptelefoon neer.

“Kijk er is hier iemand aan het werk.”

Het werken is troostend geweest, de ruimte was een troostende ruimte. De sculpturen zijn troostende objecten geworden; we zijn weer terug bij troostobject.

Het totale plaatje is troostend.

Beoordeling

Het plan is nu: een kleine performance waarin ik bezig ben met klei en iets vertel. Dat wat ik vertel, zijn de gedachtes, gevoelens en echt gesproken woorden van een periode waarin ik niet lekker in mijn vel zat en niet verder kwam in mijn proces.

“performance tekst” (ongeveer, staat niet muurvast):

Groen licht

Een tussentijdse beoordeling

Ik maak me er eigenlijk niet zo veel zorgen om. Volgens mij komt dat wel goed.

Ja ik ben wel zenuwachtig maar dat komt wel goed.

Ooh

Het was niet goed genoeg. Ik moet iets anders doen.

Dat wat ik nu doe is niet goed.

Wat moet ik dan doen? Wat moet het eindresultaat zijn?

Onderzoek

Ik wil er niet aan werken. Ik kan toch niks vinden. Ik snap het niet.

Volgens mij maak ik het mezelf heel moeilijk.

Dit onderwerp inspireert mij niet meer. Maar volgens mij moet ik gewoon door gaan, dan kom ik er wel uit.

Een blessure

Mijn heup doet pijn. Ik kan af en toe niet staan. Mijn voet tintelt. Ik kan niet meer naar karate.

Ik kan mij niet meer vrij bewegen.

Ik kan niet meer schreeuwen.

Themaweek

Godverdomme wat een kut thema. Makkelijk praten dat ik me geen zorgen hoef te maken om het eindresultaat. Ik moet mij gewoon verantwoorden voor de keuzes die ik maak.

Wat een stom gelul.

Eigenlijk is het best een goed thema. Onverdeelde aandacht voor mijn proces.

Mijn proces.

Ik wil denk ik iets doen met dat proces.

Bedankt voor de gesprekken.

Begin maart

Ik weet het nog niet helemaal met beeldend.

Ik weet het al helemaal niet met dag onderzoek. Het gaat me allemaal niet lukken.

De stress zit me tot hier.

Kut ik moet nog een formulier invullen.

Godverdomme mijn laptop doet het niet!

Kut het formulier is al helemaal vol! Kut kut kut!

Pap jij moet al helemaal je bek houden!

Waarom sta je nooit aan mijn kant?!

Schreeuwen, huilen en dan opeens stilte.

Een hand op mijn schouder.

“Stop maar met die scriptie, dat mag je ook volgend jaar doen.”

Nog een hand op m’n schouder.

Wil je een knuffel?